BESNİLİ GÖZÜYLE BAKIŞ VE SERZENİŞ

İstanbul’da uzun yıllardır yaşamaktayım, şu an ev hanımıyım. Besni derneklerimiz bilindiği üzere Erdemoğlu ailesinden “Allah razı olsun” Sefaköy’e taziye evi, vakıf ve derneği aynı çatı altına topladı. Küçükköy ve ilk ve tek Besni Aşağı Çöplü Köy Derneği, Güngören’de hepsinin kendi lokallerinde önemli olan neler yapılıyor? Besni Eğitim Vakfı’nı bilmeyen yok; hemşehrilerimizin fakülte kazanmış, ufku açık evlatlarına burs vererek geleceğe hazırlıyorlar. Besnimizin güzelliklerini tanıtıp kültürünü anlatıp yaşatmak da lazım diye düşünüyorum.

Vakfı tenzih ederim. Besni derneklerinde kahvehane kültürü hakim. Bu kanıyı tespit çok da zor değildir; Besni tabiriyle “körler sağırlar, birbirlerini ağırlar” denilir. Derneklerimizde neden bayanlara yer verilmez? Yönetimde, faaliyetlerde! Mesela haftada, ayda veya yılda bir gün neden olmasın? Vakfın önceki başkanı Andan Hanım döneminde Anneler Günü ve 8 Mart kutlaması olmuştu. Aşağı Çöplü Dernek yönetiminde bir bayan mevcut, başka yok. Neden? Cevabını vereyim: Çünkü bayanlar daha güzel şeyler yapabilirler; yemeklerimizden tutun da vesaire, eş dost arkadaşları toplayıp neden Besnimizin güzelliklerine ortaklaşa katkı yapmıyoruz? Komşularımız, arkadaşlarımız memleketi neresi olursa olsun. Besni derneklerimiz aracılığıyla maalesef böyle. Bunu bildirmek istedim, değerlendirilmesi sayın yetkililere ricamdır.

Besniliyim, Besnilileri çok seviyorum; lakin bizimkiler, hepsini demiyorum, birbirlerinin yükselmesini, ilerlemesini istemiyorlar maalesef. Biri yükselmişse önüne kimsenin geçmesini istemiyor; onun da elini tut, o da bir yerlere gelsin. Yani bu kadar zor mu? Çok üzülüyorum. Geçtiğimiz günlerde İstanbul’da Adıyamanlılar Tanıtım Günleri’ne katıldım. Besni Belediye Başkanı’nı takdirle karşılıyorum. Besni Ekspres gazetesi dijital mecrasında yazdığı gibi gelenleri 4 gün boyunca karşıladı ve giderlerken stant dışına dek yolcu etti. Ulusal ses sanatçılarımız sahne aldılar; programları bitince herkes gitti.

Adıyamanlı, Besnili, Kahtalı her neyse birçok değerli mahalli sanatçılarımız var. O kadar uzak yoldan gelmişler; onları da dinleyelim. İnanın ismini zikretmiyorum, adam çıktı sahneye yirmi kişi kalmış, kalmamış; böyle olur mu? Besnililere, hemşehrilerimize yakışmadı diye düşünüyorum. Sanatçımız dedi ki: “O kadar yolu geldik, şurada binlerce seyirci olsaydı sesimizi duyursaydık” diyerek kalanlara teşekkür etti. Organize hazırlayanlara serzeniş.

O zaman madem öyleyse bu saatte sanatçı çıkacak demeyin, “Bugün sanatçılarımız sahne alacak” diye bildirim yapmayın. Ben şahsen kendi adıma üzüldüm ve o kadar yolu gelip de çok az kalabalığa söylemelerine!

Ne olur düşünerek yaşayalım sevgili, canım Besnimizin güzel, değerli insanları. Besni’yi, hepinizi çok seviyorum, iyi ki varsınız.

Lütfen kimse üstüne alınmasın. Sadece BESNİLİ GÖZÜYLE BAKIŞ yaparak oldukça üzüldüğümü ve olmaması gerekenleri dile getirmek istedim. Sağlıcakla kalın.

Misafir Köşe Yazarı Nursel DEMİRBAĞ