Beyaz Saray kaynakları, İran’ın Şubat sonuna kadar uranyum zenginleştirmeyi sıfırlama, balistik füze programını sınırlama ve bölgesel vekil güçlere (Hizbullah, Husiler vb.) desteği kesme yönünde somut adımlar atması gerektiğini vurguluyor. Ancak Tahran, “sıfır zenginleştirme” talebini kesin bir kırmızı çizgi olarak reddediyor.

**Askeri Yığınak Tarihi Boyutta**

ABD, 2003 Irak işgalinden bu yana bölgedeki en büyük askeri yığınaklarından birini gerçekleştiriyor:

– İki uçak gemisi aynı anda bölgede: USS Abraham Lincoln zaten Arap Denizi’nde görevdeyken, USS Gerald R. Ford taşıyıcı grubu Cebelitarık Boğazı’nı geçerek Akdeniz’e girdi ve Orta Doğu’ya doğru ilerliyor.
– Katar, Ürdün ve diğer üslerde F-22, F-35, F-16 savaş uçakları, AWACS gözetleme uçakları, tankerler ve Patriot/THAAD hava savunma sistemleri konuşlandırıldı.
– Pentagon, potansiyel bir operasyonun “haftalar sürebilecek tam teşekküllü bir hava harekâtı” olabileceğini belirtiyor; hedefler arasında nükleer tesisler, füze üretim merkezleri ve üst düzey IRGC komutanlıkları yer alıyor.

**İran’ın Karşılığı: Hazırlık ve Caydırıcılık**

Tahran ise sessiz kalmıyor:

– Parchin ve diğer kritik nükleer/military tesislerde beton tahkimat ve yeraltı sığınak güçlendirmeleri sürüyor (uydu görüntüleri doğruladı).
– 19 Şubat’ta İran-Rusya ortak deniz tatbikatı: Umman Körfezi ve Hürmüz Boğazı’nda “kaçırılmış gemi kurtarma” senaryoları, hava-deniz-özel kuvvet koordinasyonu ve anti-gemi füze atışları gerçekleştirildi.
– İran Dışişleri Bakanı Abbas Araghchi, Cenevre’deki dolaylı görüşmelerin (Umman arabuluculuğunda) “temel ilkelerde ilerleme” sağladığını söylese de, ABD Başkan Yardımcısı JD Vance “İran’ın kırmızı çizgilerimizi kabul etmediğini” vurguladı.

**Piyasalar ve Bölge Etkisi**

Gerilim petrol fiyatlarını altı ayın zirvesine taşıdı; Brent varil başına 90$ civarına yaklaştı. Körfez borsalarında satış baskısı gözlendi. Analistler, olası bir sınırlı ABD saldırısının bile Hürmüz Boğazı’nı kısa süreliğine kapatması halinde küresel enerji krizini tetikleyebileceğini belirtiyor.

Trump yönetimi diplomasiyi tercih ettiğini tekrarlasa da, “anlaşma olmazsa şanssız olacaklar” ifadesi askeri seçeneğin masada olduğunu gösteriyor. İran cephesinde ise “askeri çözüm yok” vurgusu yapılırken, rejim içindeki sert kanat “teslimiyetin rejim için varoluşsal tehdit” olduğunu savunuyor.

Sonraki 10 gün, 2026’nın en kritik dönemi olabilir: Ya tarihi bir nükleer anlaşma ya da Orta Doğu’da yeni bir savaş dalgası. Gelişmeleri takip ediyoruz.